۴. مرحله چهارم مدل معماری سازمان ؛ برقراری ارتباطات:
۴.۱. برقراری ارتباطات به این معنا است که پس از طی سه مرحله قبل وارد مرحله بسیار مهمی در مدیریت سازمان و به طور کلی مدیریت می شویم که من آن را برقراری ارتباطات نام نهاده ام . برقراری ارتباطات به این معنا است که برای اعمال هر نوع مدیریتی باید با مخاطبان یا مشتریان و به عبارت مدیریتی تر ، ذی نفعان و افراد درگیر با فعالیت مدیریتی سازمان، انواع ارتباطات را برقرار کرد.
۴.۲. یادمان باشد برای آن که مدیریت ما و پیامدهای آن از سوی ذی نفعان ـ جامعه و افراد و سازمان ها ــ پذیرفته شود ، باید انواع ارتباطات برقرار شود ( رسمی ، غیر رسمی ، فردی ، جمعی ، شفاهی ، مکتوب، الکترونیک ، سایبر ، عاطفی ، عقلی ، و . . . ) .
۴.۳. برای انجام و عملی شدن مراحل بعد ،مثلا ایجاد ادراک ، به برقراری ارتباطات نیاز پایه ای وجود دارد.
۴.۴. در سازمان های دولتی و خصوصی نیز ،برای اعمال هر عمل مدیریتی به انواع ارتباطات نیاز داریم.
۴.۵. ذی نفعان و افراد درگیر با مدیریت را می توان به این شکل خلاصه کرد:
مردم کل جامعه ؛ صاحبان شغل ها و حرفه های خاص ؛ دولت ؛ مدیران همه سطوح ؛ شاغلان سازمان های دولتی و خصوصی ؛ کارفرمایان ؛ کارفرمودگان ؛ مشتریان ( به عنوان طرف دوم کالا ها و خدمات ارائه شده ) ، مخاطبان( به عنوان طرف دوم پیام های ارائه شده)؛ و . . .
۴.۶. در زبان کتابی و رسمی ، می توانیم بگوییم نقش های ارتباطی مدیریت که مینتزبرگ مطرح کرد ، در این مرحله قرار می گیرد ؛ اما آن چه در این مدل مطرح شده بسیار گسترده تر از آن است.
